 |
Η περιοχή βόρειας Πίνδου |
Η προστατευόμενη περιοχή βόρειας Πίνδου περιλαμβάνει την περιοχή Βίκου - Αώου που ανακηρύχθηκε εθνικός δρυμός το 1973, την περιοχή Βάλια Κάλντα που ανακηρύχθηκε εθνικός δρυμός το 1966 και τη μεταξύ τους περιοχή που δεν υπαγόταν σε καθεστώς εθνικού δρυμού. Οι ποταμοί Αώος και Βοιδομάτης, καθώς επίσης και οι παραπόταμοι του Αράχθου (Μετσοβίτικος, Ζαγορίτικος, Βάρδας), του Αλιάκμονα και του Σαραντάπορου αποτελούν τα φυσικά όρια της προστατευόμενης περιοχής βόρειας Πίνδου.
Η περιοχή περιλαμβάνει το δεύτερο σε ύψος βουνό της Ελλάδας, το Σμόλικα, την επιβλητική οροσειρά της Τύμφης με τις δύο χαράδρες (Βίκου και Αώου), τον ορεινό όγκο του Λύγκου, της Βασιλίτσας, του Ζυγού, του Μιτσικελίου και άλλα χαμηλότερα βουνά ή ορεινές εξάρσεις (Τσούκα Ρόσσα, Κούστα, Κοζιακός, Φλάμπουρο, Κλέφτες, Κλέφτης, Όρλιακας, Τσούργιακας, κ.α.).
Οι ψηλές απόκρημνες κορφές και οι πλαγιές με τα εκτεταμένα δάση φυλλοβόλων και κωνοφόρων δέντρων δίνουν στο τοπίο την εικόνα πολυσύνθετου μωσαϊκού που προσφέρει κατάλληλες συνθήκες διαβίωσης για πολλά είδη της πανίδας και της χλωρίδας της χώρας μας. Τα φυσικά φαινόμενα και οι έμβιοι οργανισμοί που ζούν στην περιοχή με κυρίαρχο τον άνθρωπο και τις δραστηριότητες του είναι οι κύριοι συντελεστές αυτής της ποικιλότητας.
Εκτός όμως από την πολύ ενδιαφέρουσα χλωρίδα και πανίδα, η περιοχή αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ελληνική μυθολογία και ιστορία:
Αναφορές για την Πίνδο συναντάμε στην ελληνική μυθολογία, όπου σύμφωνα με αυτή, θεωρείται «κοιτίδα του ελληνικού έθνους». Κατά την αρχαιότητα εθεωρείτο «ιερό βουνό» και ήταν αφιερωμένο στον Απόλλωνα και στις Μούσες. Κατά την Ρωμαϊκή περίοδο η περιοχή γίνεται μέρος της Provintia Romana. Αργότερα, με την εμφάνιση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας (330 - 1430 μ.Χ.) έγινε επαρχία της, ενώ με την υποδούλωση στους οθωμανούς η περιοχή της Πίνδου ακολουθεί την τύχη της υπόλοιπης αυτοκρατορίας. Αργότερα, μετά την απελευθέρωση από την οθωμανική κυριαρχία, η περιοχή εντάσσεται τελικά στο ελληνικό κράτος.
Εκτός όμως από την πολύ ενδιαφέρουσα αρχαία και βυζαντινή ιστορία, η περιοχή αυτή έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και για τη νεότερη ελληνική ιστορία, διότι εδώ δόθηκε η αποφασιστική μάχη της Πίνδου κατά τη διάρκεια της Ιταλικής εισβολής, την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Θεωρείται καθολικά αποδεκτή η άποψη ότι εάν το μέτωπο της Πίνδου είχε καταρεύσει κατά τη διάρκεια της μάχης της Βασιλίτσας, η έκβαση του πολέμου θα ήταν τελείως διαφορετική για την ελληνική πλευρά...
Η πανίδα και η χλωρίδα της περιοχής Βόρειας Πίνδου
Καφέ Αρκούδα |
Στην Ελλάδα η καφέ αρκούδα απειλείται με εξαφάνιση. Στις οροσειρές της Πίνδου και της Ροδόπης έχουν απομείνει περίπου 160 αρκούδες. Η Πίνδος φιλοξενεί το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της καφέ αρκούδας στη χώρας μας που είναι και το νοτιότερο σημείο εξάπλωσης του είδους στην Ευρώπη. Η αρκούδα δεν έχει φυσικούς εχθρούς. Η μείωση του πληθυσμού και η καταστροφή του δασικού βιοτόπου οφείλεται στον ανθρώπινο παράγοντα. |
Λύκος |
Ο λύκος υπήρξε το θηλαστικό με τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση στον πλανήτη μας. Σήμερα έχει εξαφανιστεί από ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης κατανομής του και έτσι η συνέχεια της επιβίωσης του θεωρείται προβληματική. Η μείωση της φυσικής τροφής του λύκου και η αρνητική αντίληψη που έχουν οι άνθρωποι για αυτόν, είναι οι κυριότεροι λόγοι που καθιστούν το είδος τρωτό και το μέλλον του αβέβαιο. |
Αγριόγιδο |
Στην Ελλάδα το αγριόγιδο χαρακτηρίζεται σπάνιο είδος και απειλείται με εξαφάνιση. Παρόλο που αποτελεί λεία για τα σαρκοφάγα ζώα, η κύρια απειλή για το αγριόγιδο είναι το παράνομο κυνήγι και η απώλεια του βιοτόπου του. Στην Ελλάδα ο πληθυσμός του αριθμεί περίπου 400 αγριόγιδα. |
Βίδρα |
Η βίδρα έχει εξαφανιστεί από τους περισσότερους βιοτόπους της. Αποτελεί σημαντικό δείκτη υγείας των ορεινών υδάτων και προστατεύεται σε όλη την Ε.Ε. Οι ποταμοί που διασχίζουν την περιοχή της βόρειας Πίνδου έχουν πολύ καθαρά νερά και για αυτό προσφέρουν ένα ιδανικό βιότοπο για τη βίδρα. |
| Χρυσαετός (Aquila Chrysaetos) |
Ο χρυσαετός φωλιάζει σε απόκρημνες ορθοπλαγιές και κυνηγάει πετώντας σε ορεινές και αλπικές περιοχές. Τρέφεται με μικρά θηλαστικά και πουλιά, ερπετά αλλά και με πτώματα κτηνοτροφικών αλλά και άλλων ζώων. Ο χρυσαετός απειλείται από τη λαθροθηρία αλλά και τη μείωση των πληθυσμών που αποτελούν τη φυσική λεία του. |
| Μαύρος Δρυοκολάπτης (Dryocopous Martius) |
Στην περιοχή έχουν καταγραφεί 9 είδη δρυοκολαπτών, από τα 10 που υπάρχουν στην Ελλάδα. Ο μαύρος δρυοκολάπτης είναι το μεγαλύτερο είδος. Ζει στα ώριμα δάση της περιοχής. Η κυριότερη απειλή για αυτόν είναι η εντατικοποίηση της δασικής παραγωγής και η υλοτόμηση των παλαιών ανυλοτόμητων ώριμων και υπερώριμων δασών. |
| Αλπικός Τρίτωνας (Triturus Alpestris) |
Είναι ένα από τα τρία είδη τριτώνων της Ελλάδας. Ζει στις αλπικές λίμνες αλλά και σε νερόλακκους στην υψηλή ορεινή ζώνη. Απαντάται πάντα μέσα στο νερό ή σε υγρές θέσεις κοντά σε αυτό. Τρέφεται με διάφορα υδρόβια ασπόνδυλα και ξεχειμωνιάζει μέσα στο νερό ή κρυμένος κάτω από πέτρες, ρίζες, κ.λ.π. |
| Μαύρη Πεύκη (Pinus Nigra) |
Η μαύρη πεύκη είναι δέντρο αειθαλές, ευρύτερα γνωστό με τα ονόματα αγριόπευκο ή μαυρόπευκο. Το ύψος του φτάνει τα 20-40 μέτρα. Έχει κορμό ευθυτενή και χρώμα κόκκινο καφέ και γκρί ασημί. Εμφανίζεται σε υψόμετρα 600 - 2.150 μέτρα και έχει μεγάλη διάδοση στην Ελλάδα καθώς μπορεί να αναπτυχθεί σε φτωχά και ξηρά εδάφη. |
| Ρόμπολο (Pinus Heldreichii) |
Το ρόμπολο είναι δέντρο αειθαλές με ύψος 20-30 μέτρα. Έχει χαρακτηριστική πυραμιδοειδή κόμη με σταχτόλευκο και σχετικά λείο φλοιό όταν το δέντρο είναι νεαρό. Είναι από τα πιο σπάνια κωνοφόρα της Βαλκανικής και της Ευρώπης. Απαντάται στις ορεινές και υποαλπικές ζώνες σε υψόμετρα από 1.300 ως 2.200 μέτρα. Στην Ελλάδα έχει περιορισμένη εξάπλωση και απαντάται κυρίως στα όρη Σμόλικας και Γκαμήλα της βόρειας Πίνδου. |
Φωτογραφίες από την περιοχή
|
|
|||
|
|
Καταφύγιο Όρους Σμόλικας
Περιοχή Κόνιτσας (Ελλάδα)
Τηλ. 6946 670565 - Fax 26550.24993
E-mail: info@smolikas.com
| Το όρος
Σμόλικας |Το καταφύγιοΗ περιοχή βόρειας Πίνδου
|Διαδρομές - Αξιοθέατα |ΚρατήσειςCopyright © 2004 Αλφαστάρ Ελλάς Α.Ε.